| تبليغات | X |
شاعر خسته است.
شاعر زندگی را فراموش کرده.
می رود که به یاد بیاورد.
می رود که زنده شود...که زندگی کردن را یاد بگیرد.
می رود که برگردد...اگر باران ببارد!
+
نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت 1391ساعت 2:36 توسط حباب
|
بر او ببخشایید
بر او که گاه گاه پیوند دردناک وجودش را
با آب های راکد و حفره های خالی از یاد می برد
و ابلهانه می پندارد که حق زیستن دارد....
بر او ببخشایید
بر خشم بی تفاوت یک تصویر
که آرزوی دور دست تحرک
در دیدگان کاغذی اش آب می شود...
پابرهنه تا ماه
شمس لنگرودی
محمد علي مومني.(ماتبنه)
ابرک شلوار پوش(سجاد صاحبان زند)
کافه کلمه
دو قطره باران
نارون
گنجشک بانو
پشت پنجره
زنانه ترین اعترافات حوا
حامد عسکری
داستان تاریک یک روشنایی
فصل پنجم
حباب
اینجا چراغی روشن است
زن زیادی
خویشخانه
جنبش واژه زیست
شعله ی یخ زده
آرش شفاعی
زنانگی
شوالیه شاعر
